Assalamualaikum.
Dah hampir sebulan lebih ambik kursus yang sama.
Kami bangga jadi student social work kat Universiti Kebangsaan Malaysia.
heee.
Well.
Untuk pengetahuan semua, kebanyakan kengkawan wanie ramai yang datang dari kelantan dengan terengganu. Datang dari selangor hanya 3 orang je.
Bila masuk kelas mula-mula terasa kat negeri lain, confused.
Dah lama-lama tu, boleh terima. Kawan pun semua okay. Tak sombong.
Oh haah. Kengkawan yang ambik social work ni pun ramai yang lepasan STPM. hihik. Kiranya umur paling muda adalah 19 tahun iaitu wanie dan beberapa orang lagi. Well, bangga sebab masih muda. :)
Kekok jugak sebab memasing macam kakak dengan abang je kan, tapi lepas tu selamber je panggil nama. Dorang pun tak kisah. Nak rasa muda macam wanie la tu. haha.
Assignment pun dah mula buat dalam kumpulan.
Alhamdulillah, kengkawan tak kedekut ilmu.
Kena pandai biasakan diri.
Yelah, kawan wanie yang lain suka ingatkan wani. "hmm, elakkan la berkawan dengan orang kelantan ni."
Tapi wanie jenis yang tak kisah. Apa orang lain fikir tak sama dengan apa yang wanie fikir. So what?
Memang la dalam berkawan kita kena memilih sikit, tapi jangan terlalu sangat sebab kita takkan sangka yang kita nak elak tu jugak akan tolong kita.
Tak dinafikan, kengkadang kawan wanie dari kelantan tersasul loghat kelantan dengan wanie. haha. Wanie gelak je. Lepas tu baru dia perasan yang wanie tak faham.
Alaaa, lecturer pun ada kata. Orang-orang dari kelantan terengganu ni lama-lama dah cakap KL dah. Tak main dah loghat dari kampung dia. Konon dah jadi orang KL. haha.
Best la dapat kawan macam dorang.
Caring.
Sharing.
Loving. eh?
Terima kasih sudi baca.











